لغت نامه دهخدا
کواره کشی. [ ک َ رَ / رِ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل کشیدن کواره. حمل میوه و غیره. ( فرهنگ فارسی معین ):
تو در پای پیلان بدی خاشه روب
کواره کشی پیشه با رنج و کوب.؟ ( از لغت فرس اسدی ذیل کوب ).و رجوع به کواره شود.
کواره کشی. [ ک َ رَ / رِ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل کشیدن کواره. حمل میوه و غیره. ( فرهنگ فارسی معین ):
تو در پای پیلان بدی خاشه روب
کواره کشی پیشه با رنج و کوب.؟ ( از لغت فرس اسدی ذیل کوب ).و رجوع به کواره شود.
حمل میوه و غیره: تو در پای پیلان بدی خاشه ورب کواره کشی پیشه بارنج و کوب. ( اسدی )