لغت نامه دهخدا
( کلاکلة ) کلاکلة. [ ک ُ ک ِ ل َ ] ( ع ص ) مؤنث کلاکل. زن سبک گوشت چابک، و زن پست بالای درشت اندام سخت گوشت. ( ناظم الاطباء ). مؤنث کلاکل. کلکلة. ( از اقرب الموارد ).
کلاکله
فرهنگ فارسی
مونث کلاکل: زن سبک گوشت چابک. و زن پست بالای درشت اندام سخت گوشت
