خظیه

لغت نامه دهخدا

( خظیة ) خظیة. [ خ َ ی َ ] ( ع ص ) آگنده گوشت. ( از منتهی الارب ). مؤنث خظی.
- امراة خظیه بظیه؛زن آگنده گوشت. ( منتهی الارب ).