معنی کاپادس کبیر

لغت نامه دهخدا

کاپادس کبیر. [ دُ س ِ ک َ ] ( اِخ ) یک قسمت از تقسیمات دوگانه ساتراپی ( خشثرپاون ) کاپادس یا قبادوقیا و مصب رود هالیس که از شطوط مهم آن ناحیه است در آنجا واقع میباشد. یونانیها اهالی آنجا را شامیان سفید مینامیدند. رجوع به کاپادس شود.