لغت نامه دهخدا
ژده. [ ژِ دَ / دِ ] ( ن مف ) نعت مفعولی از ژدن، از مصدر آژدن. مخفف آژده است. ( برهان ). سوزن زده و آژینه بسنگ آسیا زده.
ژده. [ ژِ دَ / دِ ] ( ن مف ) نعت مفعولی از ژدن، از مصدر آژدن. مخفف آژده است. ( برهان ). سوزن زده و آژینه بسنگ آسیا زده.