لغت نامه دهخدا
ژان دفز. [ دِف ِ ] ( اِخ ) او را ژان دازیر نیز گویند. مورخ سریانی در قرن ششم میلادی، متولد در حدود سنه 506 م. وی نخست در شهر آمد راهب بود و امپراطور ژوستی نین و تئودرا او را محترم میداشتند. او از مونوفیزیت ها یعنی از پیروان فلسفه اتحاد لاهوت و ناسوت در وجود عیسی مسیح بشمار میرفت. در زمان ژوستین دوم به امر وی به زندان افتاد و در حدود سال 585 م. جهان را بدرود گفت. او راست: تاریخ کلیسائی در وقایع عالم که در آن از خلقت تا 584 م. را به رشته تحریر درآورده است.