چراغ پیه سوز
مترادفها
چراغ روغن
لغت نامه دهخدا
چراغ پیه سوز. [ چ َ / چ ِ غ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی چراغ روغن چراغی. چراغی که سوخت آن از روغن پیه بود. قسمی چراغ دارای فتیله پنبه ای که فتیله آن درون روغن پیه باشد و با شعله ای کم نور سوزد و دود از آن خیزد. ابتدائی ترین نوع چراغ که از گل یا سنگ بشکل ظرفی ساخته روغن در آن ریزند و فتیله پنبه ای درون روغن گذاشته یک سر فتیله را بیرون گذارند و آنرا روشن کنند. قسمی چراغ روغنی که بیشتر در حمام ها یا قنات ها و معادن روشن کنند. رجوع به چراغ روغن چراغی شود.
فرهنگ فارسی
نوعی چراغ روغن چراغی ٠ چراغیکه سوخت آن از روغن پیه بود ٠ قسمی چراغ دارای فتیل. پنبه ای که فتیل. آن درون روغن پیه باشد و با شعله ای کم نور سوزد و دود از آن خیزد.
جمله سازی با چراغ پیه سوز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در خانههای روستایی قدیمی، مردم برای روشن کردن اتاقها و انجام کارهای شبانه از چراغ پیه سوز با روغن گیاهی استفاده میکردند.
💡 با ورود گسترده برق به روستاها، استفاده از چراغ پیه سوز که نور بسیار کمی داشت، به تدریج از میان مردم محلی و روستایی محو شد.
💡 در موزههای تاریخ و فرهنگ ایران، میتوانید نمونههای مختلفی از انواع چراغ پیه سوز را که هنر گذشتگان است، مشاهده و مطالعه کنید.