لغت نامه دهخدا
پروتوژن. [ پْرُ / پ ِ رُ ت ُ ژِ ] ( اِخ ) نقاش و حجار یونان قدیم. مولد وی به کاریه در حدود 360 ق.م. و وفات در حدود 300 ق.م. او مدتی گمنام و تنگدست در رودس میزیست پس از آنکه کارش اندک رونقی یافت به اثینه رفت و آنجا به نقاشی و حجاری پرداخت. وی بغایت کندکار بود چنانکه معروفترین پرده نقاشی خود موسوم به یالیسوس را پس از هفت سال بپایان برد.
