لغت نامه دهخدا
ونژد. [ وَ ژَ ] ( اِ مرکب ) ( از: ون + ژد ) صمغ درخت ون باشد که درخت چتلاقوچ است، چه ژد به معنی صمغ است، و با زای هوز هم آمده. ( برهان ) ( آنندراج ). صمغ درخت ون. رجوع به ونیژد شود.
ونژد. [ وَ ژَ ] ( اِ مرکب ) ( از: ون + ژد ) صمغ درخت ون باشد که درخت چتلاقوچ است، چه ژد به معنی صمغ است، و با زای هوز هم آمده. ( برهان ) ( آنندراج ). صمغ درخت ون. رجوع به ونیژد شود.
صمغ درخت ون.
(اسم ) صمغ درخت ون.