لغت نامه دهخدا
واستدن. [ س ِ ت َ دَ ] ( مص مرکب ) پس گرفتن. بازپس گرفتن. واستاندن:
صوفیان واستدند ازگرو می همه رخت
دلق ما بود که در خانه خمار بماند.حافظ.
واستدن. [ س ِ ت َ دَ ] ( مص مرکب ) پس گرفتن. بازپس گرفتن. واستاندن:
صوفیان واستدند ازگرو می همه رخت
دلق ما بود که در خانه خمار بماند.حافظ.
(س تُ دَ ) (مص م. ) باز گرفتن.
واستاندن، بازستاندن، بازگرفتن، واپس گرفتن.
( مصدر ) پس گرفتن واستاندن: (( صوفیان واستدنداز گرو می همه رخت دلق ما بود که در خان. خمار بماند. ) ) ( حافظ )
پس گرفتن باز پس گرفتن واستاندن.
باز گرفتن.