لغت نامه دهخدا
همشیرگی. [ هََ رَ /رِ ] ( حامص مرکب ) هم شیرگی. همشیر بودن برادر و خواهر یا دو برادر یا دو خواهر از طریق رضاع و شیرخوارگی. || کنایه از سازش و صمیمیت:
در دشت و کوه وبیشه به همشیرگی چرند
شیرو پلنگ و سرهان، گور و گوزن و رنگ.سوزنی.من اول شیر بنهادم تا سبب تأکید همدایگی و حق همشیرگی و تأکید محبت و مودت گردد. ( تاریخ قم ).
