لغت نامه دهخدا
هشو. [ هَُ ] ( اِ ) هوش و ذهن و عقل و زیرکی. ( برهان ). ظاهراً کلمه هشومند را که مرکب از هش + -ومند است مرکب از هشو + مند پنداشته اند و هشو را به معنی هوش گرفته اند. ( از حاشیه برهان چ معین ). || قلعه و حصار. ( برهان ).
هشو. [ هََ ] ( اِ ) مغز استخوان. ( ناظم الاطباء ).
