نوئیدن

💡 در آن شب‌های تاریک و سرد زمستانی، صدای نوئیدن باد در میان شاخه‌های خشک درختان، لرزه بر اندام مسافران تنها و بی‌پناه در میان کوهستان می‌انداخت.

💡 او با دیدن ویرانی‌های ناشی از سیل، شروع به نوئیدن کرد و اشک‌هایش از شدت اندوه و درماندگی برای مردم بی‌گناه، بی‌وقفه بر گونه‌هایش جاری گشت.

💡 افسانه‌های قدیمی حکایت از زنی دارند که از فراق معشوق خود چنان نوئید که اشک‌هایش تبدیل به رودخانه‌ای پرآب و خروشان در دل کوهستان شد.