لغت نامه دهخدا
( نطحة ) نطحة. [ ن َ ح َ ] ( ع اِ ) یک بار سرون زدن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). واحد نطح است. ودر حدیث است: فارس نطحة و نطحتان ثم لا فارس بعدها ابداً، یعنی: اهل پارس یک بار یا دو بار با مسلمانان به معرکه خواهند پرداخت پس آن ملک و سلطنت از دست ایشان خواهد رفت. ( از منتهی الارب ). رجوع به نطح شود.