میفاه

( میفاة ) میفاة. ( ع اِ ) زمین بند برآمده. ( منتهی الارب، ماده وف ی ) ( ناظم الاطباء ). میفا. رجوع به میفا شود. || سرپوش تنور. ( ناظم الاطباء ). میفا. || آتش پهن کرده که در آن نان پزند. ( ناظم الاطباء ). میفا. || کوره خشت پختن. ( ناظم الاطباء ). میفا. و رجوع به میفا شود.