لغت نامه دهخدا
مؤنن. [ م ُ ءَن ْ ن ِ ] ( ع ص ) در شگفت آورنده. ( از منتهی الارب ). || ( اصطلاح حدیث ) در اصطلاح محدثان حدیثی را نامند که راوی در اسناد خود بدین نحو روایت حدیث کند و بگوید که: حدثنا فلان أن فلاناً قال کذا. و این نوع حدیث در کیفیت ملاقات و مجالست و سماع مانند حدیث معنعن باشد. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ).
