مواقذ

لغت نامه دهخدا

مواقذ. [ م َ ق ِ ] ( ع اِ ) ج ِ موقذ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ج ِ موقذ به معنی طرف اندام همچو شتالنگ و زانو و آرنج و دوش. ( آنندراج ). و رجوع به موقذ شود.