مهتبر

لغت نامه دهخدا

مهتبر. [ م ُ ت َب ِ ] ( ع ص ) برنده و قطعکننده. ( آنندراج ). آنکه با شمشیر می برد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اهتبار شود.