لغت نامه دهخدا
مهبک. [ م َ ب َ ] ( اِ ) به زبان شیرازی نام حیوانی است کوچک به قدر باقلی با پر و پایهای بسیار به قدر سوزنی. در زیر خمها و زمینهای نمناک متکون شود و در اصفهان عوام آن را خرک خدا گویند و در هند سروالی و به عربی حمارقبان گویند. ( انجمن آرای ناصری ) ( آنندراج ). خرخدا. خرخاکی. و رجوع به حمارقبان شود.
