لغت نامه دهخدا
منقفل. [ م ُ ق َ ف ِ ] ( ع ص ) دربسته. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انقفال شود. || رجل منقفل الدین؛ مرد زفت ناکس که از دست وی هرگز نیکویی و خیر صادر نشود. ( ناظم الاطباء ).
منقفل. [ م ُ ق َ ف ِ ] ( ع ص ) دربسته. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انقفال شود. || رجل منقفل الدین؛ مرد زفت ناکس که از دست وی هرگز نیکویی و خیر صادر نشود. ( ناظم الاطباء ).