لغت نامه دهخدا
منتثم. [ م ُ ت َ ث ِ ] ( ع ص ) سخن زشت گوینده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انتثام شود.
منتثم. [ م ُ ت َ ث ِ ] ( ع ص ) سخن زشت گوینده. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انتثام شود.