ملتحس

لغت نامه دهخدا

ملتحس. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) حق خود گیرنده از کسی. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آنکه دریافت می کندحق خود را. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به التحاس شود.