لغت نامه دهخدا
مقتشب. [ م ُ ت َ ش ِ ] ( ع ص ) نیکنامی یا بدنامی خود را ورزنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه نیکنامی و یا بدنامی خود را می ورزد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اقتشاب شود.
مقتشب. [ م ُ ت َ ش ِ ] ( ع ص ) نیکنامی یا بدنامی خود را ورزنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه نیکنامی و یا بدنامی خود را می ورزد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اقتشاب شود.