لغت نامه دهخدا
معتلط. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) پیکارنماینده و فتنه انگیزنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). جنگجو و فتنه جو. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اعتلاط شود.
معتلط. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) پیکارنماینده و فتنه انگیزنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). جنگجو و فتنه جو. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اعتلاط شود.