لغت نامه دهخدا
معتفق. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) شیری که به تندی بگیرد شکار خود را. ( ناظم الاطباء ). || آن که مشغول به شمشیر زدن و محافظت خود باشد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اعتفاق شود.
معتفق. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) شیری که به تندی بگیرد شکار خود را. ( ناظم الاطباء ). || آن که مشغول به شمشیر زدن و محافظت خود باشد. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اعتفاق شود.