معتذل

لغت نامه دهخدا

معتذل. [ م ُ ت َ ذِ ] ( ع ص ) نکوهش پذیرنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آن که خود را ملامت می کند و نکوهش می نماید. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اعتذال شود.