مشکیدن
لغت نامه دهخدا
مشکیدن. [ م ُ دَ ] ( مص ) جائیدن و نالیدن و شکایت کردن. ( ناظم الاطباء ) ( از اشتنگاس ) ( از فرهنگ جانسون ). || خورد خورد جویدن. خائیدن. ( اشتنگاس ) ( از فرهنگ جانسون ).
جمله سازی با مشکیدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 با رسیدن فصل بهار، جوانههای تازه بر روی شاخههای درختان میوه شروع به مشکیدن کردند و نشانهای از بازگشت حیات بودند.
💡 باغبان با دقت تمام، بر رشد جوانهها و مشکیدن شکوفههای گل نظارت داشت تا در فصل گلدهی، باغ با شکوه باشد.
💡 زیبایی طبیعت در زمانی که گلها شروع به مشکیدن میکنند، باعث میشود هر بینندهای را در خود غرق در آرامش و شادی کند.