لغت نامه دهخدا
مسجهر. [ م ُ ج َ هَِ رر ] ( ع ص ) نعت فاعلی از اسجهرار. سپید. ( منتهی الارب ). ابیض. ( اقرب الموارد ). رجوع به اسجهرار شود.
مسجهر. [ م ُ ج َ هَِ رر ] ( ع ص ) نعت فاعلی از اسجهرار. سپید. ( منتهی الارب ). ابیض. ( اقرب الموارد ). رجوع به اسجهرار شود.