لغت نامه دهخدا
مستوفد. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) بر سر پای و دروا نشیننده. ( از منتهی الارب ). سرپا و بطور غیرمطمئن نشیننده. ( از اقرب الموارد ). مستوفز. و رجوع به مستوفز شود. || فرستنده کسی را بعنوان «وفد» و هیئت اعزامی. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیفاد شود.
