لغت نامه دهخدا
مستمکل. [ م ُ ت َ ک ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استمکال. ازدواج کننده و زن گیرنده. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استمکال شود.
مستمکل. [ م ُ ت َ ک ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استمکال. ازدواج کننده و زن گیرنده. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استمکال شود.