لغت نامه دهخدا
مستلغی. [ م ُ ت َ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استلغاء. گوش دهنده به لغت و زبان کسی. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استلغاء شود.
مستلغی. [ م ُ ت َ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استلغاء. گوش دهنده به لغت و زبان کسی. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استلغاء شود.