لغت نامه دهخدا
مستفرخ. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفراخ. بیرون آوردن دارنده جهت چوزه. ( از منتهی الارب ). کبوتری که جهت چوزه خود جامی گیرد. ( ناظم الاطباء ). کسی که کبوتر را برای جوجه ها بگیرد. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استفراخ شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟