لغت نامه دهخدا
مستفخر. [ م ُ ت َ خ ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفخار. چیز فاخر خواهنده و فاخر خریدکننده. ( ازمنتهی الارب ). چیز فاخری خرنده یا چیزی را فاخر بشمار آرنده. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استفخار شود.
مستفخر. [ م ُ ت َ خ ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفخار. چیز فاخر خواهنده و فاخر خریدکننده. ( ازمنتهی الارب ). چیز فاخری خرنده یا چیزی را فاخر بشمار آرنده. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استفخار شود.