مستغدر

لغت نامه دهخدا

مستغدر. [ م ُ ت َ دِ ]( ع ص ) جای آبگیرناک. ( منتهی الارب ). جایی که در آن غدیرها باشد. ( اقرب الموارد ). رجوع به استغدار شود.