لغت نامه دهخدا
( مستضربة ) مستضربة. [ م ُ ت َ رِ ب َ ] ( ع ص ) مؤنث مستضرب: ناقة مستضربة؛ ناقه آزمند گشن شده. ( منتهی الارب ). رجوع به مستضرب و استضراب شود.
( مستضربة ) مستضربة. [ م ُ ت َ رِ ب َ ] ( ع ص ) مؤنث مستضرب: ناقة مستضربة؛ ناقه آزمند گشن شده. ( منتهی الارب ). رجوع به مستضرب و استضراب شود.