لغت نامه دهخدا
( مسبوعة ) مسبوعة. [ م َ ع َ ] ( ع ص ) مؤنث مسبوع که نعت مفعولی از مصدر سبع است. رجوع به سبع و مسبوع شود. || ماده گاو که گوساله او را دده و حیوان درنده خورده باشد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
( مسبوعة ) مسبوعة. [ م َ ع َ ] ( ع ص ) مؤنث مسبوع که نعت مفعولی از مصدر سبع است. رجوع به سبع و مسبوع شود. || ماده گاو که گوساله او را دده و حیوان درنده خورده باشد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).