لغت نامه دهخدا
مرهج. [ م ُ هَِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارهاج. رجوع به ارهاج شود. || نَوْء مرهج؛ ستاره بسیار باران. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
مرهج. [ م ُ هَِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارهاج. رجوع به ارهاج شود. || نَوْء مرهج؛ ستاره بسیار باران. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).