لغت نامه دهخدا
مرفاء. [ م َ ف َءْ / م ُ ف َءْ ] ( ع اِ ) اسم مکان از رف ء و ارفاء. جای به لب آمدن کشتی. ( منتهی الارب ) ( صراح ). آنجا که کشتی را به کنار توان نزدیک کرد. آنجا که کشتی را به کناره کشند. ایستگاه کشتی در کناره. کنار و لب در دریا. بندر. اسکله. ج، مَرافی ٔ. ( اقرب الموارد ). رجوع به «ارفاء» شود: خانفو، مرفاء سفینه ها و جایگاه تجارت عرب با مردم چین است. ( از اخبار الصین و الهند ص 6 ).
