لغت نامه دهخدا
مرغث. [ م ُ غ ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارغاث. رجوع به ارغاث شود. || ماده با شیر. ( منتهی الارب ). مرضع و شیردهنده. ( از اقرب الموارد ). آنکه شیر میدهد و مرضعة. ( ناظم الاطباء ).
مرغث. [ م ُ رَغ ْ غ َ ] ( ع اِ ) جای انگشتری از انگشت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
