لغت نامه دهخدا
( مردغة ) مردغة. [ م َ دَ غ َ ] ( ع اِ ) میان گردن و تنوره وی. ( منتهی الارب ). مابین عنق و ترقوه. ( از اقرب الموارد ). || گوشت پاره میان سر بازو و استخوانهای سینه. ( منتهی الارب ). اللحمة بین وابلة الکتف و جناجن الصدر. ج، مرادغ. ( اقرب الموارد ). || مرغزار نیکو. ( منتهی الارب ). روضه بهیه. ( از اقرب الموارد ).