لغت نامه دهخدا
مرتعث. [ م ُ ت َ ع ِ ] ( ع ص ) زن با گوشواره. ( آنندراج ). زینت کرده شده با گوشواره. ( ناظم الاطباء ). متحلی و آراسته به زیورآلاتی از قبیل گوشواره و گردن بند و امثال آن. ( از متن اللغة ). نعت است از ارتعاث. رجوع به ارتعاث شود.
مرتعث. [ م ُ ت َ ع ِ ] ( ع ص ) زن با گوشواره. ( آنندراج ). زینت کرده شده با گوشواره. ( ناظم الاطباء ). متحلی و آراسته به زیورآلاتی از قبیل گوشواره و گردن بند و امثال آن. ( از متن اللغة ). نعت است از ارتعاث. رجوع به ارتعاث شود.