لغت نامه دهخدا
مرتدف. [ م ُ ت َ دِ ] ( ع ص ) سپس سوارنشیننده. ( منتهی الارب ). آن که بر ترک سواری نشیند. که پشت سر راکب سوار شود. ( از اقرب الموارد ). || سپس رو. سپس آینده. ( ناظم الاطباء ). که از پی کسی رود. نعت فاعلی است از ارتداف. رجوع به ارتداف شود.
