لغت نامه دهخدا
( مراجمة ) مراجمة. [ م ُ ج َ م َ ] ( ع مص ) نبرد کردن با کسی در سخن و در شتاب روی، یا عام است. ( از منتهی الارب ). مناضلة. ( متن اللغة ). || سخت مبالغه کردن در مفاخرت در حرب جای. ( از منتهی الارب ): راجم فی الحرب والکلام؛ بالغ باشد مساجلة فی کل منهما. ( متن اللغة ). در کلام و دویدن و جنگ با مساحله و تفاخر بر دیگری غلبه کردن. ( از اقرب الموارد ). || سنگ به طرف یکدیگر پرتاب کردن. ( از اقرب الموارد ). رجوع به رجم شود.
