لغت نامه دهخدا
( مدبوشة ) مدبوشة. [ م َ ش َ ] ( ع ص ) ارض مدبوشه؛ زمین که ملخ خورده باشد نبات آن را. ( منتهی الارب ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). گویند: مکان مدبوش و ارض مدبوشة. ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟