مخنون

لغت نامه دهخدا

مخنون. [ م َ ] ( ع ص ) مجنون و دیوانه. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ) ( ناظم الاطباء ). این کلمه شاذ است. ( از محیط المحیط ). و رجوع به اخنان شود.