متکوه

لغت نامه دهخدا

متکوه. [م ُ ت َ ک َوْ وِه ْ ] ( ع ص ) پراکنده و پریشان. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). پراکنده و پریشان و بی ترتیب. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تکوه شود.