متهزج

لغت نامه دهخدا

متهزج. [ م ُ ت َ هََ زْ زِ ] ( ع ص ) کمان که وقت زه کشیدن بانگ کند. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). به صدا آورنده زه کمان. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تهزج شود.