متمیع
متضادها
متمرد، ممتنع
لغت نامه دهخدا
متمیع. [ م ُ ت َ م َی ْ ی ِ ] ( ع ص ) روان و گدازنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). روان و مایع گداخته. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تمیع شود.
متمرد، ممتنع
متمیع. [ م ُ ت َ م َی ْ ی ِ ] ( ع ص ) روان و گدازنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). روان و مایع گداخته. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تمیع شود.