متمکک
لغت نامه دهخدا
متمکک. [ م ُ ت َ م َک ْ ک ِ ] ( ع ص ) آن که می مکد. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). || آن که سخت میگیرد بر غریم. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تمکک شود.
جمله سازی با متمکک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در تمام سالهای سختی که پشت سر گذاشت، تنها به دانش و تواناییهای فردی خود متمکک بود و از هیچکس برای پیشرفت کمک نخواست.
💡 شاعر در اشعار خود، همواره به خداوند متعال متمکک بوده و از قدرت الهی برای عبور از فراز و نشیبهای زندگی استفاده میکند.
💡 در این پروژه بزرگ، ما برای رسیدن به اهداف تعیین شده، کاملاً به تیم متخصص و تجهیزات مدرنی که در اختیار داریم متمکک هستیم.