متمعک

لغت نامه دهخدا

متمعک. [ م ُ ت َ م َع ْ ع ِ ] ( ع ص ) در خاک غلطنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). اسب در خاک غلطنده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تمعک شود.